Zoals een spiegel

lehrer_gross

Voormalige KIUMA-leerling geeft nu les op de middelbare school

Athumani Rashid is sinds medio 2013 leraar in het Tanzaniaanse wortundtat-project KIUMA. Hij geeft er les in taalkunde en literatuur, nadat hij aan de universiteit in Daressalam in de zomer met succes zijn bachelor heeft gehaald. Wat de leiding van KIUMA daaraan bijzonder verheugt, is dat met Athumani Rashid een voormalige leerling van het project daar nu zelf onderwijs geeft.

Het dorp waar de 25-jarige is geboren, ligt op zo’n 170 kilometer afstand van het KIUMA-terrein. Daar groeide Athumani Rashid op onder zeer eenvoudige omstandigheden. Een met stro bedekte leemhut was zijn huis. Licht kwam uit kerosinelampen, water haalde zijn moeder uit de rivier op een paar kilometer afstand en elektriciteit was in zijn jeugd in deze regio vrijwel onbekend.

Aangewezen op de buren

Zijn vader overleed aan malaria toen Athumani Rashid vier jaar was. Zijn moeder hertrouwde later. Daarom zijn zijn drie broers duidelijk jonger dan hij. “We hadden soms niet genoeg te eten en moesten honger lijden. Wanneer de oogst niet zo goed was, waren we aangewezen op de hulp van buren”, zegt Athumani Rashid. En ook de door de muggen overgedragen malaria, waartegen toeristen in Afrika gewoon preventieve medicijnen nemen, was een permanente en lastige begeleider in zijn jeugd: “Ongeveer om de drie maanden werd ik daarvan ziek en het duurde dan meestal zes of zeven dagen voordat ik weer beter was. Geld voor medicijnen hadden we immers niet.” En een arts, die een recept voor de de medicijnen had kunnen geven, of een apotheek die ze had kunnen verkopen, waren in dit afgelegen gebied sowieso zo goed als onbereikbaar.

Vier leraren voor 300 leerlingen

Ook de school die Athumani Rashid als jongere bezocht, bood geen goede voorwaarden voor een succesvolle start voor een beroepsopleiding. “Er waren maar vier leraren voor zo’n 300 leerlingen. Ik kon regelmatig uitrusten tijdens de les. Maar geleerd heb ik daar niet veel”, herinnert Athumani Rashid zich, die het voortgezet onderwijs na vier jaar weer verliet. Voor meer opleiding had de familie gewoon het geld niet.

Maar toen kwam de jongeman naar KIUMA en bezocht daar de middelbare school, zonder dat dit de familie financieel belastte. Weliswaar was het al snel gedaan met uitrusten tijdens de les, maar dat stoorde Athumani Rashid niet. Integendeel: na twee jaar werd hij geselecteerd door een studie in de havenstad Daressalam, die hij snel afrondde. Dat hij nu, met zijn eerste universiteitsdiploma op zak, terugkeert naar zijn geboortestreek, heeft twee redenen. Ten eerste: “Ik heb hier in KIUMA geleerd, hoe belangrijk het is om elkaar te helpen. Wie iets heeft of iets kan, wat een ander ontbreekt, moet dat delen. Zo kan ik nu als leraar een spiegel zijn: ik heb hier van KIUMA als jonge mens hulp gekregen. Nu geef ik hulp verder aan andere jonge mensen.”

Dicht bij zijn familie zijn

En ten tweede wil Athumani Rashid dicht bij zijn familie zijn. Zo om de drie maanden slaagt hij erin, hen een weekend te bezoeken. “Mijn broers zijn nu zeven en 16 jaar oud. Als ze zien wat er van mij is geworden, werken ze hopelijk ook hard om later iets vergelijkbaars te bereiken.”