Voorliefde voor getallen

KIUMA maakt droomberoep mogelijk

Samuel Emanuel Telela heeft een voorliefde voor het werken met getallen en werkt nu in de boekhouding van onze Tanzaniaanse partner KIUMA. Dat hij nu zijn droomberoep mag uitoefenen heeft de leergierige jonge man, die vroeger de middelbare school van KIUMA bezocht, nooit durven dromen.

Samuel is duidelijk in zijn nopjes met zijn bezigheden. "Mijn doel is te leven naar Gods maatstaven."

Samuel is duidelijk in zijn nopjes met zijn bezigheden. “Mijn doel is te leven naar Gods maatstaven.”

Dorpsleven beperkt mogelijkheden

Samuels kindertijd in het kleine dorp Mbesa leek op die van zijn leeftijdsgenoten uit de afgelegen dorpjes nabij de grens met Mozambique. Met zijn ouders en drie broers en zussen woonde hij in een huis zonder elektriciteit en waterleiding. Zijn vader had als predikant een bescheiden inkomen. Zijn moeder had een moestuintje voor eigen gebruik. De jonge man schrijft: ‘Na school hadden wij kinderen vaste opdrachten. Ik haalde water uit de rivier en hielp in de groentetuin.’ Ook zijn vrije tijd kende weinig afwisseling. Samuel las, voetbalde en ondersteunde het jeugdwerk van de kerk. Maar hij wilde ook leren.

Voor een leergierige jongeman zijn er weinig mogelijkheden in het zuiden van Tanzania. Goed voortgezet onderwijs is er niet terwijl de reis naar verder gelegen, betere scholen onbetaalbaar was. Na afronding van de zevende klas van de dorpsschool leek zijn schoolcarrière er dan ook op te zitten.

Droom van vervolgonderwijs wordt waarheid

Gekwalificeerde leraren, een eigen stoel en voldoende schoolboeken – in het Tunduru District zijn goed uitgeruste scholen zoals die in KIUMA een rariteit.

Gekwalificeerde leraren, een eigen stoel en voldoende schoolboeken – in het Tunduru District zijn goed uitgeruste scholen zoals die in KIUMA een rariteit.

Zijn wens om zijn schoolkennis te verdiepen werd toch vervuld. Samuel weet tot op de dag van vandaag nog hoe hij achter het bestaan van Kiuma kwam. ‘Vader vertelde op een dag over een opleidingscentrum voor beroepsonderwijs, gewoon onderwijs en geestelijke vorming dat ongeveer 110 kilometer ten noorden van Mbesa lag. Toen ik hoorde dat het centrum ook een goed georganiseerde middelbare school had en dat deze ook voor de armere lokale bevolking open stond was ik meteen vastbesloten. Ondanks de grote afstand van zijn eigen thuis besloot de toen 19-jarige zich zo snel mogelijk aan te melden. Samuel was gelukkig. De middelbare school van Kiuma bood hem eindelijk een betaalbare mogelijkheid onderwijs te volgen. En hij ontdekte zijn voorliefde voor getallen. Samuel herinnert zich: ‘Boekhouden en kostenberekening werden meteen mijn lievelingsvakken. Op dat terrein wilde ik later verder werken. ‘ Na het behalen van zijn eindexamen kwam deze droom dichterbij want met het diploma kon hij verder studeren. Hij besloot naar een universiteit voor accountancy te gaan, in de beter ontwikkelde kustregio Mtwara en ook deze sloot hij met succes af.

Positieve levensbalans

Samuel vat het zo samen: Toen ik kind was werd mijn leven begrensd door zulke eenvoudige beperkingen als een huis zonder water en licht en een ontbrekende infrastructuur. Toen werd ik KIUMA-scholier. Tegenwoordig ben ik er bij KIUMA voor verantwoordelijk dat alle uitgaven van mijn vroegere school en van de andere instellingen van de organisatie nauwkeurig worden bijgehouden. Zijn balans: “Mijn beroep is mijn droom. Het is gekwalificeerd en interessant werk. Het ontbreekt me hoogstens soms aan tijd. Maar ik ben nog meer van plan: ik wil graag trouwen, me opnieuw verder ontwikkelen en anderen helpen, zoals ook ik ben geholpen. Want Jezus zegt:De genade, die je kreeg, geef die door.”