Onderwijs vult het hoofd, en de buik

 

 

Betere toekomst voor leerlingen en leraren

Maisha Salum Hasani is een eerstejaars leerling aan het TTC – Teacher Training Centre (opleidingscentrum voor leraren) in KIUMA. De in de herfst van 2015 nieuw geopende onderwijsinstelling van de wortundtat-projectpartner wil actief iets doen tegen het extreme lerarentekort in Tanzania. En dat niet alleen. “Onderwijs opent ook voor mij de deur naar een nieuw leven met minder zorgen. Het mooiste in KIUMA zijn de drie maaltijden per dag!” Tot dat inzicht kwam de 20-jarige leraar-in-spe vlak na het begin van de opleiding.

Slechte kansen op het platteland

Maisha komt uit een klein dorp in het Nanyumbu District in het door landbouw gedomineerde zuiden van Tanzania. Vanaf zijn geboorteplaats moet je zo´n 50 kilometer over zandige wegen afleggen voordat je op de hoofdstraat komt – de eerstvolgende wat grotere plaats ligt 22 kilometer verderop. Maisha´s vader is boer en bewerkt een kleine schrale akker waarop veel te weinig neerslag valt. Zijn moeder zorgt thuis voor de vijf kinderen, van wie hij de oudste is. De waarde van onderwijs – en de daarmee verbonden uitzichten op een regelmatig en beter inkomen – was recentelijk zelfs in dit afgelegen dorp onderwerp van gesprek, nadat een jongen met een beroepsopleiding was teruggekeerd uit KIUMA.

Aangezien hij altijd al een goede leerling was geweest, mocht de destijds 15-jarige Maisha als eerste in zijn familie de middelbare school (klas 8-11) bezoeken in het dichtstbijgelegen grotere dorp.

Honger was een permanente metgezel

“Honger begeleidde mijn dagelijkse schoolbestaan.” De jongeman herinnert zich nog goed hoe hij vijf jaar geleden zijn geboortedorp verliet: “Mijn ouders huurden een kleine kamer voor me in een met gras bedekt eenvoudig huis. Toen werd ik op een fiets op pad gestuurd. Als bagage had ik een klein blik maïsmeel en bonen. Meer konden mijn ouders niet ontberen. Met dit kleine rantsoen moest ik zorgvuldig omgaan opdat het genoeg was tot mijn volgende bezoek thuis.”

Bovendien nam het lange koken veel tijd in beslag. Maisha vertelt verder: “Na school en mijn huiswerk moest ik eerst hout sprokkelen en water halen uit de Ruvuma River die vanaf juni nauwelijks nog water heeft. Op weg daarnaartoe kon ik tijdens de mango-oogst gelukkig soms nog een paar vruchten aan de bomen vinden.” Voor de rest moest hij met een slecht gevulde buik proberen in slaap te vallen. Maar Maisha is een realist: “Een lege maag is in onze regio niks ongebruikelijks.”

In het TTC leren de studenten in kleinere klassen. Tijdens dit lesuur krijgen ze net te horen hoe ze moeten omgaan met problematische leerlingen of hoe ze conflicten met ouders kunnen oplossen.

In het TTC leren de studenten in kleinere klassen. Tijdens dit lesuur krijgen ze net te horen hoe ze moeten omgaan met problematische leerlingen of hoe ze conflicten met ouders kunnen oplossen.

Successen, plannen, dromen

Alle moeite werd beloond. Maisha sloot de middelbare school af als op een na beste van zijn jaargang. Nu wilde hij leraar worden. En aangezien KIUMA nu ook deze opleiding ging aanbieden besloot hij om daarheen te gaan.

Zijn droom is het nu om de opleiding tot basisschoolleraar zo snel mogelijk af te ronden. Als leraar wil hij dan de opleiding van zijn vier broers en zussen financieren en daarnaast verder studeren. Ongeveer de helft van de studenten aan het TTC maakt gebruik van de mogelijkheid om daar verder te leren en tegelijkertijd al als leraar te werken.

Maisha heeft ook een voorstelling van zijn verdere toekomst: de regering biedt hem na zijn opleiding tot leraar een baan in zijn achtergebleven geboortestreek aan. Zijn wens: “Ik wil daar mijn leerlingen en kennissen motiveren om plezier te hebben in het leren en om regelmatig naar school te gaan!“

 

 

Bij een bezoek in het project sprak Susanna Deichmann, plaatsvervangende voorzitter van wortundtat, met Maisha die zojuist was begonnen met zijn opleiding aan het TTC.