Sociale zaken

start_moldavien_soziales

Moldavië als sociaal probleem: de mensen in de kleine republiek zijn aangewezen op zichzelf – of op hulp van anderen

De mensen in Moldavië hebben aan bijna alles een gebrek: omdat er nauwelijks banen zijn, is een groot deel van de werkzame bevolking – in veel gevallen zijn dat vaders en moeders – vertrokken naar het buitenland en zoekt daar naar betaald werk. De achtergeblevenen – kinderen en bejaarden – hopen dat de emigranten geld sturen om de nodigste kosten te dekken. Natuurlijk ontbreken papa en mama van alle kanten en veel grootouders is de zorg voor de kleinkinderen te veel. Tegelijkertijd zijn de sociale vangnetten rampzalig. Als ziektekosten-, werkloosheids- of pensioenpremies al worden betaald, dan slechts door zo weinig mensen dat het in geen geval genoeg is. Ook de staat kan zich niet bekommeren om de noodlijdenden of om de infrastructuur die dringende renovatie behoeft. De belastinginkomsten zijn veel te laag.

De gevolgen van dit alomtegenwoordige gebrek liggen voor de hand: vooral op het platteland lijden veel mensen honger. Fatsoenlijke medische zorg kan nauwelijks iemand zich veroorloven. Openbare instellingen vervallen. Ook particulier vastgoed kan alleen diegene in stand houden die werk, veel geld of goede relaties heeft. Want ook dat is een probleem: corruptie viert hoogtij. Deze laat – zoals overal op aarde – de sterken sterker en de zwakken zwakker worden.

wortundtat probeert met verschillende projecten op sociaal gebied iets te doen aan de nood van de mensen in de stad Ceadir Lunga. Daarbij stuit de hulporganisatie op veel goodwill en openheid en beleeft steeds weer ondersteuning, zelfs vanuit de autoriteiten en de politiek. En tot ver over de grenzen van de stad is het werk intussen bekend geworden, zodat menige hulpbehoevende er een lange weg voor over heeft. Concreet runt of ondersteunt wortundtat in de stad