… het leven & werken

Leven als in een ontwikkelingsland

Met zijn 33.800 vierkante kilometer is het land tussen Roemenië en de Oekraïne iets groter dan België. Van de ca. 3,56 miljoen inwoners leeft – volgens verschillende bronnen – ongeveer 80 % onder de armoedegrens. Als we de cijfers bekijken, komt de situatie van de individuele bewoner van de voormalige Sovjetrepubliek aanvankelijk nog niet zo duidelijk uit de verf. Maar die wordt langzaam aan concreter, tastbaarder als men kijkt naar de levenssituatie van de mensen: in de afgelopen jaren hebben ongeveer een miljoen mensen het land verlaten om ergens anders geluk en een baan te vinden. Ondanks deze immense emigratie van vooral jonge, gezonde mensen vinden de achtergeblevenen nauwelijks werk. Werklozenuitkering, bijstand of soortgelijke uitkeringen van het rijk zijn niet voldoende om van te leven. Er is geen functionerende medische verzorging. Brandstoffen zoals gas en olie – die je in winters met voortdurend ca. 15 graden onder nul niet kunt missen – zijn schaars. De gemiddelde inwoner zou ze ook amper kunnen betalen. Huizen, straten, openbare voorzieningen, elektriciteits- en waterverzorging – voor zover überhaupt voorhanden – zijn op tal van plaatsen dringend toe aan reparatie. Kortom: de Republiek Moldavië bevindt zich op het niveau van een ontwikkelingsland en de bewoners leven grotendeels in bittere armoede. En – net als overal waar het de bevolking van een streek aan het allernodigste ontbreekt – lijden de zwaksten daar het meest onder: kinderen, oude mensen, zieken, gehandicapten en mensen aan de rand van de maatschappij.