Reisverslag

"Daar draait je hart van om"

Dr. Heinz-Horst Deichmann bezocht de 'wortundtat'-projecten in India

14 dagen in het Zuid-Indiase Andhra Pradesh – overdag bij 30 graden in de schaduw, 's nachts bij minstens 20 graden en een luchtvochtigheid als in het tropenhuis van een willekeurige dierentuin. En dan: waar je ook gaat of staat – overal een mengsel van autogassen, rokende vuren, uitwerpselen, verrotting, afval. Daartussen: kinderen, oude, zieke, hongerige en vuile mensen die desondanks stralen als de groep uit het verre Duitsland komt, want bijna iedereen kent de wortundtat-oprichter dr. Heinz-Horst Deichmann al vele jaren van zijn regelmatige bezoeken in de streek. 14 dagen bij de armsten der armen om zich een beeld te verschaffen van de vorderingen van de hulporganisatie, om te zien waar nog meer hulp nodig is, om de hulpbehoevenden te ontmoeten – en niet op de laatste plaats om de mensen de blijde boodschap van Gods liefde te brengen. Een reisverslag van dr. Heinz-Horst Deichmann (voor nadere informatie verwijzen wij naar het reisdagboek):

"Zojuist gezond teruggekeerd van mijn reis door India ben ik vol dankbaarheid voor wat ik beleefd heb, de ontmoetingen en Gods genadige bescherming op alle wegen en straten van India. Ik ben gereisd in gezelschap van dr. Raimund Utsch, een bestuurslid van wortundtat, en van Thomas Brand die het werk van wortundtat begeleidt als journalist.

Voor het begin van de reis schreef een vriend (theologieprofessor) mij een korte uiteenzetting over een Grieks woord dat in het Nieuwe Testament van de Bijbel vaak voorkomt: 'Splanchnizomai'. Dat betekent: "Mijn hart draait om in mijn lichaam, ik ontferm mij, ik ben vervuld van hartstochtelijke liefde." In het Engels: "Filled with compassion." (Ik hoop dat de Grieks onderlegde geleerden mij mijn vrije vertaling vergeven). Mijn vriend schrijft daarover: "Dat is het evangelie (de goede boodschap van de Bijbel) in één zin."
Ik heb vooral in India weer beleefd dat het hart in mijn lichaam omdraait bij het zien van zoveel armoede. Onderstaand twee passages uit de veelheid aan Bijbelse teksten die precies dat thema hebben: "Toen had Jezus erbarmen met hem, strekte zijn hand uit, raakte hem aan en sprak tot hem: "Ik wil het, word rein." (Marcus-evangelie 1,41, of Mattheus-evangelie 9,36:) "Toen Hij (Jezus) de mensenmenigte zag, voelde hij erarmen met hen, want zij waren afgemat en uitgeput als schapen die geen herder hebben." Tijdens mijn ontmoetingen in India werd ik steeds weer herinnerd aan Bijbelpassages. In mijn reisverslag heb ik ze extra gekenmerkt.

Omarmd, niet veracht

Hoeveel duizend leprapatiënten heb ik weer gezien. Ik heb hen en hun families bezocht in de lepradorpen en zelfs samen met hen het Avondmaal gevierd.
"Een melaatse komt naar hem toe, werpt zich voor zijn voeten op de knieën en zegt tegen hem: "Als u wilt, kunt u mij rein maken!"
Jezus strekt zijn hand uit, raakt hem aan, zijn hart zet hem daartoe aan omdat hij hem liefheeft, zijn leven voor hem geeft, later op Golgotha, om hem ook van zonden rein te wassen. Voor mij betekent dat: we lopen niet weg voor deze erbarmelijke figuren, maar worden één met hen in de aanraking, omdat ook wij door Gods liefde in Jezus leven en als getuigen geroepen zijn. Deze ontmoetingen met de zieken, ook bij de viering van het Avondmaal, zijn voor mij steeds weer het diepste en opwindendste - het inzicht groeit: “Christus, in u is de hoop op de heerlijkheid” (Kolossenzen. 1,27).

Daden en woorden

"Jezus trok door alle steden en dorpen, predikte het evangelie (de goede boodschap) van het Rijk en genas elke ziekte en elk gebrek."
Zich ontfermen en genezen is één bij Gods Zoon, maar hij verkondigt ook Gods woord over het Rijk dat in Hem gekomen is met alle liefde en barmhartigheid van God. Hij is het vleesgeworden woord Gods dat op de wereld gekomen is. Hij is Gods erbarmen in persoon, de goede herder die zijn leven geeft voor zijn schapen (Joh. 10,11). Hij wil dat zij die het reddende woord van zijn zoekende liefde gehoord en aangenomen hebben, ook op weg gaan met het woord des levens, Gods verzoening met de mensen, en dat zij in hun doen en laten, woord en daad, liefde en erbarmen getuigenis afleggen.

Een grote menigte

In Chilakaluripet waren 4.000 mensen bij elkaar gekomen op het grote schoolplein: kinderen van wie de vaders vanwege hun enorme nood als kleine boeren zelfmoord hebben begaan, met hun moeders, leprapatiënten, blinden, tbc-patiënten die behandeld worden, Hiv- en aidspatiënten die door de maatschappij veracht worden en die op het schoolfeest verschenen zijn, net als de kinderen die met hun moeders of grootouders komen en van wie de vaders (meestal vanwege geweldpleging)) langdurige gevangenisstraffen uitzitten. Het waren uitgestoten, verlaten, zieke en hulpbehoevende mensen. Ze kregen een warme maaltijd, een levensmiddelenrantsoenen voor een maand en kleding.

Het lot van individuen

Ook individuele mensen die ik op mijn reis heb ontmoet, gaan me aan het hart. In de tuberculosekliniek zijn nu de eerste resistente gevallen naar huis ontslagen die niet meer reageren op de normale multidrug-therapie (MDR) en voor wie een nieuwe therapie nodig is. Die krijgen ze in onze tbc-kliniek. Als ze niet behandeld worden, kan ieder van hen 15 andere mensen ongeneeslijk besmetten! Van onze poliokinderen zijn er weer ca. 20 bij liefdevolle verzorging geopereerd. Ieder van hen moet zo veel mogelijk en – als dat ook maar even mogelijk is - met rechte rug een menswaardig leven leiden. Ik was blij toen 3.000 kinderen op het schoolfeest in Chilakaluripet met elkaar spraken.

"Want zo zeer heeft Hij de wereld liefgehad dat Hij zijn enige Zoon gaf, zodat ieder die in Hem gelooft, niet verloren gaat, maar eeuwig leeft" (Joh. 3, 16).

Liefde en vrijheid

De liefde komt terug - de liefde van de kinderen, van de mensen die wij ontmoeten en de hand geven, is onbeschrijflijk. Wij voelen de vrijheid, er voor elkaar te zijn, met hen te leven en dat wat ons door God geschonken is, met hen te delen en ons samen te verheugen over de vergevende liefde van God. Vrij van angst, van afgoden, ook van zelfgemaakte - van het egoïsme en de zucht naar geld (de mammon), van Karna en andere noodlotsmachten. Dank zij God; "De Heer is de geest - waar de geest des Heren is, daar is vrijheid" (2. Cor. 3,17).

Tot slot een woord uit de 2e brief aan de Korinthiërs 4,5 – 6:
“Want wij prediken niet ons zelf, maar Christus Jezus als de Heer, ons zelf echter als uw dienaren om Jezus’ wil. Want de God die gesproken heeft: uit de duisternis zal licht stralen, Hij heeft het doen schijnen in onze harten om ons te verlichten met de kennis der heerlijkheid Gods in het aangezicht van Christus”.

Christus de gekruisigde, de verrezene aan wie alle macht in de hemel en op aarde gegeven is, moge als licht Gods in onze harten regeren en ons ertoe brengen, in de vrijheid van Gods kinderen elkaar te dienen met wat ons geschonken is!

Het echte India

Op een van mijn laatste dagen in India las ik in een gerenommeerde krant, naar zeggen uit een toespraak van een kabinetslid van de Indiase centrale regering;
"India is prospering, Indians are not." Met ander woorden: India is economisch heel succesvol op het wereldtoneel, maar de armoede en de scheiding van kasten en klassen duren nog onverminderd voort. Er zal nog veel tijd vergaan voordat de armoede in de huidige vorm overwonnen en de economische groei ook in de armste bevolkingsgroepen merkbaar is, voordat kracht en opleiding door overwinning van de traditionele barrières mogelijk zijn.

Wij allen kunnen en willen daaraan meewerken

Hartelijke groeten aan u allen

Uw

Dr. Heinz-Horst Deichmann.