Griekenland
Griekenland: wortundtat helpt vluchtelingen
De Griekse staat heeft momenteel te kampen met enorme economische problemen en politieke opgaven. Dan raken mensen aan de zogenaamde 'rand van de maatschappij' nog sneller uit het zicht van de publieke belangstelling dan normaal misschien gebruikelijk. Maar het werk, dat wortundtat in Athene ondersteunt, is al veel ouder dan de economische en financiële crisis van Griekenland: al sinds begin jaren 1980 zorgt de organisatie Hellenic Ministries (informatie in het Engels) voor hulpbehoevenden in de Griekse hoofdstad.
De afgelopen jaren heeft het werk onder vluchtelingen daarbij een steeds grotere betekenis gekregen. Griekenland is voor mensen die meestal wegens onderdrukking, vervolging of gebrek aan individuele vrijheid hun land de rug toekeerden, een belangrijke tussenbestemming: op hun weg uit Noord-Afrika of het Midden-Oosten betreden velen van hen met het overschrijden van de Turks-Griekse grens voor het eerst het grondgebied van de Europese Unie. Daar – hebben ze gehoord – liggen vrede, veiligheid en werk. Maar met Griekenland hebben ze het doel van hun reis meestal nog lang niet bereikt. Bijna alle vluchtelingen willen naar het noorden van Europa. Dit laatste traject is echter maar voor zeer weinigen weggelegd, omdat ze vanwege het Europese asielrecht in Hellas moeten blijven totdat hun asielaanvraag is behandeld. Tot die tijd krijgen ze nauwelijks ondersteuning, zijn veelal aan zichzelf overgelaten en velen van hen verliezen na verloop van tijd de hoop op een leven dat beter is dan het leven waaraan ze oorspronkelijk wilden ontsnappen.
wortundtat bekommert zich om deze mensen, die geen thuis en vaak nauwelijks perspectieven hebben: in het diaconisch missionaire centrum midden in Athene hebben de medewerkers van Hellenic Ministries douche- en wasgelegenheden ingericht, elke dag zijn er gratis avondmaaltijden – altijd voor een andere groep hulpbehoevenden. Voor begin van de maaltijden ervaren de gasten bij Hellenic Ministries iets over de Blijde Boodschap van het evangelie. En ze beleven dat er mensen zijn, die hen respecteren en die zich over hen ontfermen – een ervaring die ze op de straten van Athene normaal gesproken niet opdoen.
